Janina Pelcowa

Janina Pelcowa, pedagog, bibliotekarka i bibliograf, urodziła się 7 marca 1903 roku w Parczewie, a zmarła 17 marca 1988 roku w Warszawie. W okresie międzywojennym pracowała jako nauczycielka w Białymstoku, Wilnie i Grodnie. W 1933 roku uzyskała doktorat na Uniwersytecie Warszawskim. Podczas II wojny światowej uczestniczyła w tajnym nauczaniu. Po powstaniu warszawskim została wywieziona na roboty przymusowe do Niemiec.

Po powrocie do kraju pracowała w administracji Politechniki Śląskiej i Politechniki Wrocławskiej. W latach 1947-1952 była zatrudniona w Bibliotece Uniwersyteckiej w Łodzi, gdzie zorganizowała i prowadziła Dział Nabytków. Równocześnie pracowała jako asystentka w Katedrze Bibliotekoznawstwa Uniwersytetu Łódzkiego, kierowanej przez Jana Muszkowskiego. Od 1952 roku pracowała w Instytucie Bibliograficznym Biblioteki Narodowej w Warszawie, zajmując się normalizacją bibliograficzną.

Do jej publikacji należą między innymi „Normalizacja w zakresie bibliografii”, „Polskie normy bibliograficzne” oraz „Bibliografia zawartości «Przeglądu Bibliotecznego»”. Była także autorką haseł w „Encyklopedii wiedzy o książce” i „Encyklopedii współczesnego bibliotekarstwa polskiego”.

Na podstawie artykułu „Janina Pelcowa” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.